به گزارش اقتصادینو به نقل از ايمنا
به گزارش خبرگزاری ایمنا، معاملات آتی شاخصهای اصلی والاستریت در آغاز هفته با افت همراه شد؛ نشانهای از اینکه سرمایهگذاران ترجیح دادهاند پیش از روشنشدن مسیر سیاست تجاری آمریکا و دریافت سیگنالهای تازه از بخش فناوری، موقعیتهای پرریسک خود را کاهش دهند،کاهش قراردادهای آتی داوجونز، S&P 500 و نزدک بیش از آنکه ناشی از دادههای اقتصادی باشد، بازتاب فضای مبهمی است که پس از کشمکش حقوقی بر سر تعرفهها ایجاد شده و چشمانداز سیاستگذاری تجاری را نامطمئن کرده است.
بازارها اکنون با این پرسش کلیدی روبهروهستند که آیا تغییر مبنای حقوقی تعرفهها به معنای عقبنشینی واقعی از سیاستهای حمایتی است یا بهصرف بازآرایی تاکتیکی در همان مسیر قبلی، اعلام افزایش تعرفه موقت واردات تا سطح ۱۵ درصد، این برداشت را تقویت کرده که ساختار کلی سیاست تجاری تغییر نکرده و تنها ابزار اجرایی آن دگرگون شده است؛ موضوعی که به گفته تحلیلگران میتواند در کوتاهمدت فعالیت اقتصادی و تصمیمگیری شرکتها را کند کند، زیرا بنگاهها برای برنامهریزی سرمایهگذاری به ثبات مقررات نیاز دارند.
در چنین فضایی، توجه فعالان بازار به سخنرانی مقامهای Federal Reserve نیز جلب شده است؛ چراکه هرگونه اشاره به چشمانداز نرخ بهره میتواند در کنار نااطمینانی تجاری، جهت حرکت نقدینگی در بازار سهام را تعیین کند. ترکیب سیاست پولی بهنسبت انقباضی با ریسکهای تجاری، همان عاملی است که معاملهگران آن را «دوگانه فشار بر ارزشگذاری سهام» مینامند.
با این حال، مهمترین محرک کوتاهمدت بازار نه سیاست، بلکه فناوری است. انتشار گزارش مالی انویدیا(شرکتی که بهنوعی نماد موج سرمایهگذاری جهانی در هوش مصنوعی محسوب میشود)میتواند مشخص کند آیا تقاضای عظیم برای پردازندههای AI همچنان ادامه دارد یا نشانههایی از اشباع در حال شکلگیری است، پیشبینیها حاکی از جهش قابلتوجه درآمد و سود این شرکت نسبت به سال گذشته است؛ رشدی که اگر تحقق یابد، میتواند بار دیگر روایت «رهبری فناوری در بازار سهام» را تقویت کند، اما حساسیت بازار به این گزارش نشان میدهد که سهام فناوری اکنون در نقطهای تعیینکننده قرار دارد. در هفتههای اخیر، برخی صنایع نرمافزاری و لجستیکی به دلیل نگرانی از پیامدهای بلندمدت تحول هوش مصنوعی با فشار فروش مواجه شدهاند؛ گویی سرمایهگذاران در حال بازنگری این پرسش هستند که برندگان واقعی انقلاب AI چه شرکتهایی خواهند بود.
همزمان، بازار انرژی نیز تحت تأثیر ترکیبی از عوامل ژئوپلیتیکی و اقتصادی نوسان داشته است، قیمت نفت پس از رشد قابلتوجه هفته گذشته اندکی عقب نشست؛ زیرا امیدها به تداوم مذاکرات هستهای میان آمریکا و ایران احتمال کاهش ریسک اختلال در عرضه نفت خاورمیانه را افزایش داده است. این عقبنشینی نشان میدهد معاملهگران انرژی بیش از آنکه به کمبود عرضه فکر کنند، در حال تعدیل ریسکهای سیاسی در قیمتها هستند.
در مجموع، بازارهای جهانی در وضعیتی قرار گرفتهاند که میتوان آن را «انتظار استراتژیک» نامید: سرمایهگذاران نه کاملاً ریسکگریز شدهاند و نه آماده ورود به موج جدید خرید هستند. آنها میان سه نیروی متضاد گرفتارند، ابهام سیاست تجاری، مسیر نامشخص نرخهای بهره، و امید به تداوم رشد فناوری، نتیجه این کشمکش، بازاری است که بهجای واکنشهای هیجانی، با نوسانهای محدود اما حساس به هر خبر تازه حرکت میکند، اگر گزارشهای فناوری بتوانند همچنان رشد سودآوری را تأیید کنند، احتمال دارد بازار سهام بار دیگر بر محور نوآوری بچرخد؛ اما اگر نااطمینانیهای سیاستی تشدید شود، همان موتور رشد میتواند به منبع تازهای از نوسان تبدیل شود، در چنین شرایطی سرمایهگذاران بیش از هر زمان دیگری نه به گذشته بازار، بلکه به روایت آینده اقتصاد جهانی چشم دوختهاند.
دیدگاهتان را بنویسید