تحول دیجیتال و استقرار نسل چهارم صنعت در خطوط تولیدی فولاد
مینا جعفری در گفتوگو با خبرنگار ایمنا در تبیین محور نخست این دگرگونی سازنده اظهار کرد: جهان امروز متالورژی تشنه نوآوری است و اگر تا دیروز معیار موفقیت یک مجتمع فولادی تنها در تناژ خروجی خلاصه میشد، امروز شاخصهایی نظیر ردپای کربن، بهرهوری انرژی، حاشیه سود خالص زنجیره و نفوذ فناوری اطلاعات، تعیینکننده بقا و رهبری در بازارهای جهانی هستند.
وی افزود: یکی از بارزترین دستاوردهای فولادمبارکه گذر از شعار به عمل در حوزه تحول دیجیتال و استقرار جامع انقلاب صنعتی چهارم است؛ چراکه صنعت فولاد به دلیل ماهیت فرآیندهای پیوسته و پیچیدگی متغیرهای تولید، پتانسیل بالایی برای بهکارگیری هوش مصنوعی و اینترنت اشیای صنعتی دارد.
این تحلیلگر ارشد حوزه صنعت تصریح کرد: استفاده از الگوریتمهای یادگیری ماشین برای پیشبینی زمان دقیق خرابی تجهیزات و پایش لحظهای کورههای قوس الکتریکی، نهتنها توقفات ناخواسته خطوط تولید را به میزان قابلتوجهی بین ۱۵ تا ۲۲ درصد کاهش داده، بلکه در حوزه حسابرسی عملیاتی نیز شفافیت بینظیری در هزینههای تعمیر و نگهداری ایجاد کرده است.
جعفری با اشاره به پیوند سامانههای دادهای و مالی گفت: ادغام دادههای عملیاتی با سیستمهای یکپارچه مال (ERP)، این امکان را به داشبوردهای مدیریتی داده است تا قیمت تمامشده هر تن فولاد یا آهن اسفنجی را با دقت اعشار و در لحظه محاسبه کنند؛ رویکردی که برای تحلیلگران مالی و حسابرسان، بالاترین سطح از شفافیت و کنترل داخلی را به ارمغان میآورد.
نهضت سبز و انرژیهای پاک؛ تعهد صادقانه به پاسداری از محیط زیست فردا
وی با اشاره به دومین محور ارزشمند این حرکت، تصریح کرد: موضوع انتشار گازهای گلخانهای بهویژه دیاکسید کربن، پاشنه آشیل صنعت فولاد در سطح بینالمللی است، با اجرایی شدن کامل مقررات تنظیم مرز کربن اروپا در سالهای منتهی به ۲۰۲۶ میلادی، صادرات فولاد برای کشورهایی که استانداردهای زیستمحیطی را رعایت نکنند، با چالش جدی و مالیاتهای سنگین مواجه خواهد شد.
کارشناس ارشد تحلیلهای اقتصادی و استراتژیک حوزه صنعت، افزود: توسعه نیروگاههای تجدیدپذیر خورشیدی و بادی مختص مجتمع، بهینهسازی مصرف آب از طریق سیستمهای پیشرفته تصفیه پساب، تحقیق و توسعه بر روی فناوریهای احیای مستقیم بر پایه هیدروژن، نشان از یک استراتژی مدون برای حفظ بازارهای صادراتی در آینده دارد. از منظر اقتصاد استراتژیک، این سرمایهگذاریها هزینههای سرمایهای صرف محسوب نمیشوند، بلکه بیمهنامه بقا و سودآوری فولاد مبارکه در دهههای آتی به شمار میرود.

همافزایی و شراکت استراتژیک
جعفری با بررسی ابعاد راهبردی بخش بالادستی فولادسازی یادآور شد: همواره چالش تأمین پایدار مواد اولیه نظیر گندله و آهن اسفنجی یکی از ریسکهای سیستماتیک این حوزه بوده است، اما رویکرد فولادمبارکه در رویارویی با این چالش، استفاده از ابزارهای نوین مالی و تقویت حاکمیت شرکتی در شرکتهای زیرمجموعه و زنجیره بالادستی بوده است.
وی ادامه داد: استفاده از قراردادهای هوشمند، توسعه اعتبارات اسنادی داخلی (LC) برای تسهیل جریان نقدینگی تأمینکنندگان، و ورود تکنولوژیهای نوین پرعیارسازی در بالادست، سبب شده تا حاشیه سود عملیاتی شرکت از نوسانات شدید قیمت جهانی مواد اولیه مصون بماند.
کارشناس ارشد تحلیلهای اقتصادی و استراتژیک حوزه صنعت بیان کرد: در این رویکرد، شرکتهای اقماری تنها پیمانکار نیستند، بلکه شرکای استراتژیکی محسوب میشوند که تحت چتر نظارتی و حمایتی هلدینگ مبارکه، به سمت استانداردهای جهانی حرکت میکنند؛ الگویی که منطبق بر مدلهای موفق پیادهسازیشده در مجتمعهای برتر جهانی نظیر پوسکو و آرسلورمیتال است.
شکوفایی استعدادها و حمایت از نخبگان؛ پیوند دانشگاه و صنعت در مسیر خلق ثروت ملی
جعفری چهارمین محور تعالی مجتمع را باور به سرمایههای انسانی و توان نخبگان برشمرد و تأکید کرد: هیچ تکنولوژی نوین بدون حضور مغزافزار و سرمایه انسانی توسعهیافته کارایی نخواهد داشت. محور اساسی، پیوند ارگانیک میان صنعت و دانشگاه و حمایت همهجانبه از شرکتهای دانشبنیان داخلی است.
وی توضیح داد: بومیسازی قطعات و تجهیزات استراتژیک خطوط تولید که پیش از این ارزبری بالایی داشتند نهتنها یک اقدام مقاومتی، بلکه یک استراتژی توسعهمحور برای خلق ثروت ملی بوده است. تاسیس و حمایت از صندوقهای سرمایهگذاری خطرپذیر شرکتی (CVC) در هلدینگ فولادمبارکه بهمنظور تزریق سرمایه به استارتاپهای حوزه متالورژی و هوش مصنوعی، رویکردی است که ارزش افزوده فوقالعادهای در صورتهای مالی تلفیقی سالهای آتی بر جای خواهد گذاشت.
کارشناس ارشد تحلیلهای اقتصادی و استراتژیک حوزه صنعت خاطرنشان کرد: تلفیق هوشمندی فناوری بر پایه انقلاب صنعتی چهارم، تعهد به محیط زیست از طریق نهضت فولاد سبز، انضباط مالی و استقرار حاکمیت شرکتی پویا، فولادمبارکه را در سال ۱۴۰۵ در نقطهای قرار داده است که میتوان آن را بهعنوان یک موردکاوی موفق در مجامع بینالمللی و دانشگاهی ارائه داد؛ چراکه آینده از آن سازمانهایی است که شجاعت عبور از الگوهای سنتی و پذیرش نوآوریهای ساختارگشا را داشته باشد.

دیدگاهتان را بنویسید