تصویر رایج از سرمایهگذاران نسل Z، یعنی متولدین اواخر دهه ۱۹۹۰ تا اوایل دهه ۲۰۱۰، بیشتر با معاملات پرریسک، رمزارزها، اهرم و دنبالکردن داراییهای داغ گره خورده است. اما دادههای جدید بایننس نشان میدهد بخشی از این نسل در عمل رفتار متفاوتی دارد و به سمت سرمایهگذاری بلندمدت، ETFها و انباشت تدریجی دارایی حرکت کرده است.
گزارش Binance Research که در اوت ۲۰۲۶ منتشر شد، فعالیت کاربران نسلهای مختلف را در سه گروه «سهام مستقیم»، «سهام توکنیزهشده یا bStocks» و «قراردادهای پرپچوال بازارهای سنتی» بررسی کرده است. البته این دادهها مربوط به کاربران بایننس است و نباید بدون احتیاط به کل سرمایهگذاران نسل Z در جهان تعمیم داده شود.
نسل Z کمتر معامله میکند و بیشتر دارایی نگه میدارد
یکی از مهمترین یافتههای این بررسی، پایینتر بودن نرخ گردش سرمایه در میان کاربران نسل Z نسبت به نسلهای شاغل مسنتر است. این موضوع نشان میدهد که حضور جوانان در بازار لزوماً به معنای خریدوفروش مداوم نیست.
در معاملات قراردادهای پرپچوال بازارهای سنتی، هر حساب متعلق به نسل Z بهطور میانگین حدود ۱۳ معامله در ماه انجام داده است. این رقم برای نسل هزاره ۱۷ معامله، برای نسل X حدود ۱۶.۵ معامله و برای بومرها ۱۹ معامله بوده است.
این تفاوت زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بدانیم بخش قابلتوجهی از سرمایه نسل Z در محصولاتی قرار گرفته که بیشتر برای مالکیت و نگهداری دارایی استفاده میشوند، نه معاملات کوتاهمدت.
ETFها؛ انتخاب محبوبتر نسل Z
یکی از جالبترین تغییرات در سبد سرمایهگذاری نسل Z افزایش سهم صندوقهای قابل معامله یا ETFهاست.
در روزهای ابتدایی اوت ۲۰۲۶، ETFها حدود ۲۵ درصد از حجم معاملات سهام مستقیم نسل Z را تشکیل میدادند؛ در حالی که این سهم در ژوئن ۱۴.۶ درصد بود. برای مقایسه، سهم ETFها از حجم معاملات سهام نسل هزاره در همان مقطع حدود ۹.۵ درصد گزارش شد.
جریان ورود سرمایه نیز همین تغییر را نشان میدهد. ETFهای بدون اهرم در ژوئن ۱۸.۵ درصد از جریان خالص سرمایه نسل Z را جذب کردند و این سهم در ژوئیه به ۲۱.۹ درصد رسید. در همین بازه، سهم سهام منفرد از ۷۷ درصد به ۷۴.۲ درصد کاهش پیدا کرد.
نکته مهم این است که افزایش سهم ETFها تنها به معنای معامله بیشتر نیست؛ بلکه میتواند نشاندهنده تمایل بیشتر به تنوعبخشی سرمایهگذاری و قرار دادن بخشی از سرمایه در داراییهای متنوع باشد.
وقتی بازار افت کرد، ETFها کمتر آسیب دیدند
در ژوئیه، مجموع سرمایهگذاری خالص نسل Z در سهام حدود ۱۷.۴ درصد کاهش پیدا کرد. با این حال، جریان ورود پول به ETFهای بدون اهرم تنها حدود ۲ درصد کاهش داشت.
در مقابل، ورود سرمایه به سهام منفرد حدود ۲۰.۴ درصد و سرمایهگذاری در محصولات اهرمی حدود ۲۸.۵ درصد افت کرد. همچنین تعداد دارندگان ETF در میان کاربران نسل Z حدود ۲.۹ درصد افزایش یافت؛ در حالی که تعداد دارندگان ETF در میان نسل هزاره ۴.۵ درصد و در نسل X حدود ۵.۹ درصد کاهش داشت.
البته این آمار بهتنهایی ثابت نمیکند که ETFها همیشه انتخاب بهتری هستند یا نسل Z در تمام شرایط بازار رفتار محافظهکارانهای خواهد داشت. دوره بررسی کوتاه است و خود گزارش نیز بر محدودیت زمانی دادهها تأکید دارد.

سرمایهگذاری نسل Z فقط به سهام فناوری محدود نیست
اگرچه سهام شرکتهای فناوری، هوش مصنوعی و نیمهرساناها همچنان در میان داراییهای مورد توجه جوانان دیده میشود، اما اندازه برخی خریدهای بزرگ تصویر متفاوتی ارائه میکند.
در میان حسابهای نسل Z که در بازه مورد بررسی فقط خرید انجام داده و هیچ سفارشی برای فروش ثبت نکرده بودند، میانگین بزرگترین خرید مستقیم مربوط به SCHD، صندوق سهام سود تقسیمی Schwab بود که حدود ۱۶,۵۶۷ دلار در هر معامله گزارش شد. پس از آن، Broadcom با میانگین حدود ۱۲,۳۷۰ دلار قرار داشت.
در مقابل، میانگین خرید برخی داراییهای محبوب میان معاملهگران خرد، مانند توکنهای سهام Tesla و Nvidia، بهترتیب حدود ۶۳۳ و ۵۱۴ دلار بود. این تفاوت نشان میدهد که علاقه نسل Z به فناوری الزاماً به معنای اختصاص بزرگترین بخش سرمایه به داراییهای پرطرفدار نیست.
۲۲ درصد از حسابهای نسل Z هیچ فروشی ثبت نکردهاند
یکی دیگر از یافتههای قابلتوجه، رفتار کاربران در خرید و فروش سهام است. حدود ۲۲ درصد از حسابهای سهام مستقیم نسل Z در دادههای بایننس هیچ سفارش فروشی ثبت نکردهاند.
این رقم برای نسل X حدود ۱۹ درصد و برای بومرها ۹ درصد بوده است. البته نسل هزاره با ۳۰ درصد حسابهای بدون فروش، در این معیار وضعیت متفاوتی دارد؛ بنابراین نمیتوان تنها بر اساس این شاخص، رفتار نسل Z را کاملاً منحصربهفرد دانست.
اگر معیار را از «هرگز نفروختهاند» به «خرید بیشتر از فروش» تغییر دهیم، حدود ۷۶ درصد حسابهای نسل Z در bStocks در گروه انباشتکنندگان خالص قرار میگیرند. در سهام مستقیم نیز این رقم حدود ۷۷ درصد بوده است.
اهرم کمتر؛ سرمایهگذاری بلندمدت بیشتر
دادههای بایننس همچنین نشان میدهد نسل Z در استفاده از محصولات اهرمی و معکوس، مشارکت محدودی داشته است. برای نمونه، حدود ۸۸.۲ درصد از حسابهای نسل Z در قراردادهای پرپچوال فعالیتی در ETFهای اهرمی یا معکوس نداشتهاند. در bStocks نیز این رقم به ۹۸.۹ درصد رسیده است.
این موضوع یک نکته مهم را روشن میکند: استفاده از یک پلتفرم رمزارزی لزوماً به معنای پذیرش ریسک بسیار بالا نیست. نسل جدید ممکن است از همان زیرساختی که برای معامله ارز دیجیتال استفاده میکند، برای خرید سهام و ETF و ساخت یک سبد سرمایهگذاری بلندمدت نیز بهره ببرد.
آیا نسل Z واقعاً شبیه سرمایهگذاران قدیمی شده است؟
دادههای فعلی نشان میدهد بخشی از رفتار مالی نسل Z با کلیشه رایج درباره این گروه فاصله دارد. خرید ETF، انباشت دارایی، تعداد معاملات کمتر و استفاده محدودتر از اهرم، همگی در همین جهت قرار میگیرند.
با این حال، نباید این نتایج را به معنای تغییر کامل رفتار نسل Z یا پایان علاقه این گروه به ارزهای دیجیتال دانست. یک گزارش دیگر که در مطلب اصلی نیز به آن اشاره شده، نشان میدهد در سال ۲۰۲۳ حدود ۵۵ درصد از سرمایهگذاران نسل Z در آمریکا مالک ارز دیجیتال بودهاند. بنابراین علاقه به فناوری و رمزارز میتواند همزمان با تمایل به سرمایهگذاری سنتیتر وجود داشته باشد.
آنچه در این دادهها بیشتر به چشم میآید، تغییر در نحوه استفاده از ابزارهای مالی است. نسل Z ممکن است از فناوریهای جدید، بازارهای ۲۴ ساعته و پلتفرمهای رمزارزی استفاده کند، اما بخشی از سرمایه خود را به شیوهای شبیه سرمایهگذاران سنتیتر در سهام، ETF و داراییهای قابل نگهداری قرار دهد.
در نهایت، این دادهها بیش از آنکه درباره «بهترین روش سرمایهگذاری» باشند، تصویری از تغییر رفتار یک نسل ارائه میکنند: نسل Z لزوماً کمتر ریسکپذیر نشده، اما در بخشی از فعالیتهای مالی خود، میان معامله کوتاهمدت و سرمایهگذاری بلندمدت تفاوت بیشتری قائل شده است.

دیدگاهتان را بنویسید