مخالفت آمریکاییها با ساخت مراکز داده جدید هوش مصنوعی به ۷۰ درصد در میان افراد زیر ۳۰ سال رسیده است. تگزاس به جای ممنوعیت کامل، قوانین سختگیرانهتری وضع کرده. مطالعات ادعاهای مربوط به افزایش شدید قیمت برق یا کاهش ارزش مسکن را رد میکنند. ساختوساز مراکز داده که به حدود ۷۰ میلیارد دلار در ماه نزدیک شده، به ۶۳ تا ۱۴۰ هزار نیروی کار ماهر اضافی نیاز دارد.
مدتی است اتفاق عجیبی در آمریکا رخ داده است. والاستریت ژورنال این تابستان را زمانی میداند که آمریکا به «ملت لودیتها» تبدیل شد. اکونومیست هم آن را «تابستان لود» مینامد.
لودیتها در تاریخ به کسانی گفته میشود که در برابر پیشرفت و نوآوری میایستند و میخواهند ساعت را به «زمان بهتر» برگردانند. این واژه از انگلستان قرن هجدهم و آغاز انقلاب صنعتی میآید. پیروان ند لود (شخصیتی خیالی) ماشینهای نساجی، کارخانهها و کارگاهها را تخریب میکردند تا با خودکارسازی مخالفت کنند.
اما خشونت هیچچیز را متوقف نکرد. پارلمان شکستن ماشینها را جرم مستوجب اعدام اعلام کرد. رهبران اعدام یا به استرالیا تبعید شدند. حتی یک شغل هم نجات پیدا نکرد. همانطور که اکونومیست نوشته، لودیتها بیشتر بهخاطر نمایشهای تئاتریشان در خاطره ماندهاند تا تأثیر اقتصادی واقعی.
این تصویر را وقتی میبینم که درباره موج رو به رشد مخالفت با مراکز داده میخوانم.
چرا جوانان علیه توسعه مراکز داده هوش مصنوعی موضع گرفتهاند؟
تصور عمومی از مراکز داده فعلاً اصلاً خوب نیست. مرکز سیاست عمومی آننبرگ در دانشگاه پنسیلوانیا در نظرسنجی تابستانی خود نشان داد ۶۱ درصد بزرگسالان آمریکایی با ساخت مرکز داده جدید در منطقه خود مخالفاند؛ ۱۲ امتیاز بیشتر از بهار. این بزرگترین تغییر نظری است که آننبرگ درباره هوش مصنوعی ثبت کرده.
این مخالفتها هم خط حزبی ندارد: دموکراتها ۶۹ درصد، جمهوریخواهان ۵۴ درصد و مستقلها ۵۳ درصد مخالفاند. حمایت از ساخت مراکز داده محلی فقط به ۱۴ درصد رسیده.
جالب اینجاست که مخالفت در میان آمریکاییهای زیر ۳۰ سال به ۷۰ درصد میرسد و در افراد ۶۵ ساله و بالاتر ۵۷ درصد است. معمولاً جوانان فناوری جدید را استقبال میکنند و نسلهای قدیمیتر مقاومت نشان میدهند؛ اینبار روند برعکس شده است.
تگزاس در حال گوش دادن است
مانند دیگر ایالتها، تگزاس (ایالتی که من در آن زندگی میکنم) به این فشارها توجه کرده. فرماندار گرگ ابوت ساخت مراکز داده جدید را ممنوع نکرده، اما دستورالعملهایی صادر کرده که پروژههای جدید باید برق خود را تأمین کنند، آب خود را فراهم و بازیافت کنند، به شبکه برق اضافه کنند نه فقط از آن برداشت کنند، از محلههای مسکونی دور بمانند و مشوقهای اقتصادی ایالتی را از دست بدهند. او همچنین کمیسیون خدمات عمومی و ERCOT (اپراتور شبکه ایالت) را مأمور بررسی همه پروژههای در صف کرده است.
در مقایسه، در بقیه کشور بیش از ۵۰۰ ممنوعیت کامل مراکز داده به تصویب رسیده. من معتقدم ممنوعیتهای سراسری واکنش افراطی است و از اقدامات فرماندار ابوت حمایت میکنم؛ از جمله قطع مشوقها و یارانهها.
داستان برق که همه اشتباه میفهمند
حقیقت ناخوشایند این است که آنچه بیشتر مردم درباره مراکز داده باور دارند، با واقعیت جور درنمیآید.
اول برق. باور رایج این است که مراکز داده قبض همه را بالا میبرد. برعکس، مطالعهای اخیر نشان داد مراکز داده باعث کاهش جزئی میانگین نرخ خردهفروشی برق آمریکا بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ شدهاند. دلیل ساده است: سیستمهای برق هزینههای ثابت عظیمی دارند و وقتی مشتری بزرگ و با تقاضای پایدار شبانهروزی اضافه میشود، این هزینهها روی فروش بیشتری سرشکن میشود.
USAFacts در مطالعه جداگانهای هیچ رابطه آماری معناداری بین ظرفیت مراکز داده یک ایالت و تغییر نرخهای مسکونی پیدا نکرد. تگزاس و ویرجینیا (دو ایالتی که بیشترین مراکز داده را دارند) افزایش نرخ کمتری نسبت به میانگین ایالتها تجربه کردند.
پس چرا همه احساس میکنند قیمت انرژی بالا میرود؟ چون واقعاً بالا رفته. بین ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ قیمت برق مسکونی به صورت اسمی ۲۷ درصد افزایش یافت. اما با تعدیل تورم، فقط ۷ درصد رشد داشته است. قبض بالا رفته، اما ارزش دلار بیشتر افت کرده.
ردپای پول را در شهرستان لودون دنبال کنید
شکایت درباره آب حتی ضعیفتر است. اگر تمام آب مصرفی مراکز داده آمریکا را جمع کنید، کمتر از نیم درصد آب شیرین ملی میشود. زمینهای گلف تقریباً ۳۰ برابر بیشتر آب مصرف میکنند.
ارزش مسکن چطور؟ Realtor.com ۴۳ کد پستی که مرکز داده بزرگ دریافت کرده بودند را با محلههای مشابه بدون مرکز داده مقایسه کرد. قیمتها با هم حرکت کرده بودند و تفاوت معناداری در هیچ جهتی وجود نداشت.
شغل و درآمد؟ مطالعهای دانشگاهی نشان داد فعالسازی مرکز داده اشتغال محلی را ۳٫۵ درصد، کل دستمزدها را ۵ درصد، تعداد کسبوکارها را ۴٫۷ درصد و درآمد میانه خانوار را ۱٫۹ درصد افزایش داده است.
سپس شهرستان لودون در ویرجینیا را ببینید که دو دهه این آزمایش را انجام میدهد. مالیات بر تجهیزات رایانهای داخل مراکز داده قرار است سال آینده حدود ۱٫۳ میلیارد دلار درآمد ایجاد کند؛ تقریباً ۴۰ درصد کل درآمد مالیاتی شهرستان. لودون طی ۱۰ سال متوالی مالیات املاک مسکونی را کاهش داده، هزینه مجوز خودرو را حذف کرده و مدارس، جادهها، کتابخانهها و آتشنشانی را از محل این درآمدها تأمین کرده است.
توسعه مراکز داده به دهها هزار نیروی کار جدید نیاز دارد
ساخت مراکز داده خصوصی در بیشتر دهه گذشته حدود ۱۰ میلیارد دلار در سال ثابت بود. حالا به حدود ۷۰ میلیارد دلار… در ماه نزدیک شده. این منحنی همان چیزی است که هیئتهای منطقهبندی شهرستانها درباره آن رأی میدهند؛ چه بدانند چه ندانند.
و رشد فقط در بخش فناوری نمیماند. کتاب بژ فدرال رزرو در ژوئیه گزارش داد تقاضا برای فلزات اولیه و ماشینآلات بهخاطر پیمانکاران دفاعی و سازندگان مراکز داده افزایش یافته است.
این ما را به جوانان نمودار اول برمیگرداند.
مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی (CSIS) تخمین میزند این توسعه به ۶۳ تا ۱۴۰ هزار نیروی کار ماهر اضافی نیاز دارد: برقکار، مهندس، تکنسین و مشاغل مشابه. شغلهایی که حقوق بالاتر از میانگین محلی دارند و نیازی به مدرک چهارساله دانشگاهی یا صدها هزار دلار بدهی دانشجویی ندارند.
۷۰ درصد نسل زد معتقدند هوش مصنوعی به اشتغال آسیب میزند. با دیدن آنچه بر سر مشاغل سطح پایین اداری میآید، سخت است این نگرانی را غیرمنطقی بدانیم.
اما چیزی که بیرون تالارهای شهر علیه آن اعتراض میکنند، یکی از معدود چیزهایی است که همین حالا آنها را استخدام میکند.
لودیتهای اصلی به سختی آموختند که ماشینهای بافندگی و کارخانهها به هر حال میآیند. همیشه میآیند. سؤالی که ظاهراً هرگز از خود نپرسیدند این بود: وقتی ماشینها رسیدند، چه کسی کنار آنها خواهد ایستاد و آنها را اداره خواهد کرد؟
منبع:
Frank Holmes – U.S. Global Investors
منتشرشده در Investing.com، ۲۴ اوت ۲۰۲۶
لینک اصلی مقاله
دیدگاهتان را بنویسید